&

Bitti. Evet. Mezun oldum. Üniversite hayatım, önümde beni bekleyen bir staj haricinde, sona erdi. Buna dair bir coşku hissetmiyorum. Oldum olası sembolik günlerin bende pek bir hatırı olmamıştır; buna kendi mezuniyetim de dahil oldu. Pek çok şey gibi, insanlar ile bir araya gelmek de, törene katılmak da, senin adını bile bilmeyen ve senin adını bile bilmediğin hocalar ile el sıkışmak da, havaya fırlatılan kepler, giyilen cübbeler de yalnızca bir formaliteydi. Bir normdu. İnsan hayatı böyleydi: okula giderdin, kendini anlamlandırmak adına didinir dururdun ve kendi varlığını tam olarak keşfedemeden sana ayrılan sürenin sonuna gelinirdi. Ailen gelirdi. Sıra arkadaşlarınla yan yana dururdun. Gülümserdin. Espri yapardın. Uyum sağlardın. Absürt olmamaya çalışırdın. Ve bunların hiçbirini, aslında, yapmak istemezdin. Umurunda olmazdı. Çünkü "değer", her insan için farklı tanımlanırdı, ve sana değerli olması için dayatılan bu  ucube gösterisinde bulunmak seni bir ucube gibi hissettiri...